Soldaki kırlente “Uyudum ve rüyamda hayatın güzellik olduğunu gördüm”, sağdakindeyse “Uyandım ve hayatın görev olduğunu anladım” cümleleri işlenmişti. Uyurken Dove’un kafası genelde ikisinin arasına düşerdi.İşte böyle ikisinin arasına düşünce kafan sürekli soruların oluyormuş. Birini düşünürken diğerini unuttuğun, unuttuğunu unuttuğun, unuttuğunu düşündüğün, düşünüp üzüldüğün. Gidemeyip gelemediklerin de var, hayal edip gerçek edemediklerin de.
Vazgeçme lüksün olduğunda görevden göreve atlayabilsen de sanki hayatın rüya kısmı daha güzelmiş. Yoksa güzellik rüyaymış da, rüya hayat değil mi? Sen uyudun, unuttun (sandın).
Üzgünüm Leyla!
